Η Ζωή, το Έργο και η Παρακαταθήκη

Γέννηση στη Σιάτιστα (1948)

Γεννήθηκε στη Σιάτιστα το 1948, πρωτότοκος γιος του αειμνήστου ιερέως Νικολάου Α. Δάρδα (1916–1999) — του αγαπημένου «παπά της Γεράνειας» — και της πρεσβυτέρας Αθανασίας Γ. Ευαγγέλου.

Είδε το πρώτο φως στο ιστορικό Αρχοντικό Ι. Μπούρτσου (πρώην Λιούταρη), διακοσμημένο με περίφημες τοιχογραφίες από τον Σιατιστινό φωτοζωγράφο Χριστόδουλο Ζωγράφου. Γαλουχήθηκε μέσα σε περιβάλλον βαθιάς πίστης, λιτότητας και αγάπης για τα ελληνικά γράμματα, διακονώντας από μικρό παιδί στο ιερό βήμα του Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Γεράνειας.

Σπουδές & Διδακτορική Διατριβή

Αποφοίτησε από το ιστορικό Τραμπάντζειο Γυμνάσιο Σιάτιστας, όπου από νωρίς ξεχώρισε για το ήθος και τη φιλομάθειά του. Ακολούθησε λαμπρή πανεπιστημιακή πορεία:

• Πτυχίο Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ. (1970): Πρώτος κατά σειρά βαθμολογίας με βαθμό «Άριστα» (9,1) και επίσημη απαγγελία του όρκου της Σχολής.
• Πτυχίο Φιλοσοφικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών (1979) με βαθμό «Λίαν Καλώς».
• Πτυχίο Παιδαγωγικής Σχολής Σ.Ε.Λ.Ε.Τ.Ε. Αθηνών.
• Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Θεολογίας Α.Π.Θ. (1990) με βαθμό «Άριστα».
• Διδακτορικό Δίπλωμα Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ. (1992) με βαθμό «Άριστα» και θέμα: «Ίδρυση και λειτουργία του Τραμπαντζείου Γυμνασίου Σιάτιστας με την εποπτεία της Εκκλησίας».

Εκπαιδευτική & Διοικητική Πορεία

Υπηρέτησε όλες τις βαθμίδες της δημόσιας δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, συνδυάζοντας την άρτια διδακτική πράξη με τη χρηστή διοίκηση:

• Διευθυντής ΤΕΛ Σιάτιστας (1981–1986): Αναβάθμισε τις υποδομές και τη λειτουργία της τεχνικής εκπαίδευσης στην περιοχή.
• Διευθυντής Γενικού Λυκείου Σιάτιστας (1986–1992): Ενέπνευσε γενιές μαθητών με αυστηρότητα και πατρική στοργή.
• Σχολικός Σύμβουλος Δ.Ε. (1992–2004) με έδρα την Κοζάνη και εποπτεία σε πέντε νομούς της Βόρειας Ελλάδας.
• Αναπληρωτής Διευθυντής & Επιμορφωτής ΠΕΚ Κοζάνης, εκπαιδεύοντας εκατοντάδες νέους λειτουργούς της μέσης εκπαίδευσης.
• Περιφερειακός Διευθυντής Εκπαίδευσης Δυτικής Μακεδονίας (2004–2010): Υπηρέτησε επί εξαετία ως ανώτατος διοικητικός προϊστάμενος με απαράμιλλη δικαιοσύνη, διαφάνεια, ευγένεια και ανθρωπιά.

Ιεροκήρυκας επί Μισό Αιώνα (1973–2024)

Το 1973 διορίστηκε επισήμως από τον τοποτηρητή Μητροπολίτη Σερβίων και Κοζάνης κυρό Διονύσιο ως λαϊκός ιεροκήρυκας, κατηχητής και επόπτης του πνευματικού έργου της Ιεράς Μητροπόλεως Σισανίου και Σιατίστης.

Για περισσότερα από 50 έτη, όργωσε κυριολεκτικά κάθε χωριό, κωμόπολη και πόλη της επαρχίας Βοΐου και της ευρύτερης Μακεδονίας. Ο λόγος του από τον άμβωνα ήταν πάντοτε δογματικά στέρεος, βιβλικός, βαθιά παρηγορητικός, αγγίζοντας τις καρδιές μικρών και μεγάλων.

Οικογενειακός Βίος & Συνέχεια

Το 1982 νυμφεύθηκε την Καλλιόπη Δ. Ζάχου από το Μικρόκαστρο, η οποία υπήρξε ο ακούραστος συνοδοιπόρος και πολύτιμο στήριγμά του σε όλη τη διάρκεια της ζωής και του συγγραφικού του έργου.

Μαζί δημιούργησαν μια υποδειγματική, ευλογημένη οικογένεια με πέντε υιούς: τον Νικόλαο, τον Δημήτριο, τον Γεώργιο, τον Αθανάσιο και τον Μηνά, οι οποίοι ακολουθούν επιτυχημένη πορεία στις επιστήμες, την εκπαίδευση και την κοινωνία, τιμώντας τις πατρικές αρχές.

Εκδημία εν Κυρίω (23 Δεκεμβρίου 2024)

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα υγείας και κινητικότητας με υποδειγματική υπομονή, αγόγγυστη καρτερία, βαθιά προσευχή και αλύγιστη πνευματική διαύγεια.

Παρέδωσε το πνεύμα του στον Κύριο στις 23 Δεκεμβρίου 2024 στη Σιάτιστα, την παραμονή των Χριστουγέννων την ώρα που άναβαν οι παραδοσιακές «κλαδαριές», αφήνοντας δυσαναπλήρωτο κενό στην οικογένεια, στην τοπική κοινωνία και στην Εκκλησία της Μακεδονίας.